Onderzoeken

• Röntgenfoto’s
• Echo
• Hartfilm ECG
• Hersenfilm EEG
• Computerscan CT
• Magneetscan MRI

Röntgen
Een röntgenfoto maken is een onderzoek waarmee de dokter je botten kan bekijken. Het lijkt alsof je een gewone foto laat maken, alleen kun je met dit fototoestel door je lichaam heen kijken en je botten fotograferen. Dat is heel belangrijk als je bijvoorbeeld je been of je arm hebt gebroken en de dokter moet precies zien op welke plek het stuk is. Of je hebt misschien een muntje per ongeluk doorgeslikt. Dan kan de dokter zien waar die zit.

Een röntgenfoto maken doet trouwens geen pijn. Wij kunnen deze foto's maken omdat röntgenstralen door je lichaam heen gaan. Je botten houden deze stralen wat langer tegen en op de foto worden deze dan ook wit. De rest van je lichaam houdt de stralen niet zo lang tegen en is op de foto dus zwart. 

Eén van je ouders mag bij dit onderzoek gewoon bij je blijven. Maar ze moeten dan wel een jas van lood aan. Die jas houdt de röntgenstralen tegen en is trouwens echt loodzwaar. Teveel röntgenstralen kunnen namelijk schadelijk zijn. Als het dus niet persé nodig is, moet je ze ook maar beter niet door je lichaam krijgen.

Echo
Als je het woord echo hoort, denk je waarschijnlijk aan de echo die je hoort als je in een tunnel heel hard schreeuwt. Het geluid van je stem weerkaatst dan tegen de muren en zo hoor je je eigen geluid nog eens.

Met een echo-onderzoek gaat het eigenlijk net zo. De computer stuurt ook geluid door je lichaam. Maar daar voel jij echt helemaal niets van. Met een klein apparaatje gaat de dokter voorzichtig over bijvoorbeeld je buik. Op zijn computerscherm kan hij dan in jouw buik kijken. Maar ook je nieren of je hart kan hij zo goed zien.

Op dat kleine apparaatje doet hij meestal wat gel. Dat is best plakkerig en kan soms wat koud aanvoelen, maar maakt het computerbeeld wat duidelijker. Uiteraard mag één van je ouders bij dit onderzoek erbij zijn.

Hartfilm ECG
Met dit onderzoek kan de dokter zien hoe snel en in welk ritme je hart slaat. Hierbij mag je op je rug op de onderzoekstafel gaan liggen. Naast deze tafel staat een computer. De verpleegkundige plakt zes stickers op je borst. Ook krijg je op beide armen en beide benen een sticker. Die zijn wel een beetje plakkerig om beter te blijven zitten.

De verpleegkundige maakt nu met kleine knijpertjes draden aan de stickers vast. Deze draden zitten weer verbonden aan de computer. De verpleegkundige gaat nu achter de computer zitten en de computer voelt nu via de stickers en draden in welke ritme je hart klopt.

Je voelt daar helemaal niets van. Het is wel erg belangrijk dat je stil blijft liggen. Het onderzoek duurt niet zo lang, ongeveer vijf minuten. Als het allemaal klaar is, haalt de verpleegkundige de stickers van je af en mag je weer naar huis of terug naar de kinderafdeling. De volgende keer dat je bij de kinderarts komt, vertelt hij of zij aan jou en je ouders wat uit dat onderzoek gekomen is.

Hersenfilm EEG
Hierbij kan de dokter kijken of alle verbindingen in je hersenen goed werken. Sommige stukken van je hersenen zijn bijvoorbeeld verantwoordelijk voor het lopen, andere weer voor het spreken of dat je je dingen kunt herinneren. Met dit onderzoek kunnen wij kijken of die verschillenden stukken nog goed met elkaar samenwerken.

Bij het onderzoek krijg je een soort badmuts met gaatjes op. Door die gaatjes heen krast een verpleegkundige eventjes een klein beetje en doet een soort pasta op je hoofdhuid. Daarvoor is het wel belangrijk dat je hoofdhuid en haren goed schoon zijn. Het krasje voelt even wat vervelend, maar daarna voel je helemaal niets meer van het onderzoek.

De voorbereiding duurt maar heel eventjes. Het is wel erg belangrijk dat je jouw hoofd zo stil mogelijk probeert te houden. Misschien kan mama of papa jou een verhaaltje voorlezen of kunnen jullie samen een boekje bekijken.

De verpleegkundige kan jou ook vragen om bijvoorbeeld even je ogen open of dicht te doen, een vuist te maken of even te zuchten. Soms wordt er ook met een lamp geflitst. En als de verpleegkundige dat vraagt, moet je misschien ook even in die lamp kijken. Het hele onderzoek duurt ongeveer 1 uurtje. Na het onderzoek mag je meteen weer normaal eten en drinken.

Computerscan CT
Dit is eigenlijk een röntgenapparaat. Het maakt allemaal kleine foto's achter elkaar en laat zo een doorsnede van delen van je lichaam zien. Je dokter kan zo goed binnen in je lichaam kijken en zien wat er aan de hand is.

Bij dit onderzoek moet je op een soort bed gaan liggen dat door een buis gaat. Je mag je kleren gewoon aanhouden. Zoals je op de foto kan zien is het geen echte lange tunnel waar je helemaal in gaat. Je moet tijdens het onderzoek wel heel stil blijven liggen, anders worden de foto's wazig.

Sommige erg kleine kinderen kunnen dit nog niet zo goed en krijgen dan medicijnen die hun helpen om rustig te kunnen blijven liggen. Eén van je ouders mag bij je blijven. Die krijgt dan wel een speciale jas (van lood) aan om de röntgenstralen tegen te houden. Dit onderzoek doet geen pijn.

Magneetscan MRI
Dit is een groot apparaat waarmee heel speciale foto’s van je lichaam gemaakt kunnen worden. Je dokter kan dan veel beter zien of er iets met je aan de hand is. Het is eigenlijk een grote magneet. Je mag daarom ook geen kleren dragen waar metaal inzit, bijvoorbeeld een rits of metalen knopen en je mag ook geen sierraden dragen. Dus je oorbellen en armbandjes moet je even thuis laten. De foto's worden hier anders wazig van.

Je moet voor dit onderzoek op een tafel gaan liggen en schuift met die tafel als het ware een soort tunnel in. Het apparaat maakt wel wat geluid. Het lijkt een beetje of iemand op de muur klopt. Daar hoef je niet van te schrikken. Het onderzoek doet geen pijn. Je moet wel een tijdje heel stil proberen te blijven liggen. Voor heel jonge kinderen is dat soms wel eens moeilijk. Zij krijgen dan wat medicijnen die hun helpen om rustig te kunnen blijven liggen. Je vader of moeder mag bij dat onderzoek gewoon bij je blijven.